Het regent een aantal dagen. De woonruimte die ons tijdens zonneschijn niets te klein is, voelt steeds krapper aan. We verlangen naar zonnestralen en een warme douche (de zonnepanelen die de boiler aan sturen, werken niet op regenachtige dagen). Op donderdag worden we aangenaam verrast wanneer de wolken opentrekken! Door het prachtige weer verandert het ‘kramperen’ al snel in een heerlijke droomwereld. Ik lees een boek in mijn hangmat en geniet van het licht dat door mijn schaduwdoek schijnt. Het vormt kleine lichtstipjes op mijn huid die door een fijn briesje beginnen te dansen.

Afijn.., ik zou minder in details treden.. ? De opvolgende dagen zijn heerlijk. Rutger maakt flinke sprongen met de website van de camping. Ondanks dat we nog steeds niet hebben kunnen bespreken wat de wensen van de klant zijn, is hij begonnen met een prachtig voorstel. We hebben foto’s van de glamping-tent gemaakt en een dronevideo gemonteerd. Ondertussen beginnen we wat onrustig te worden van het feit dat het wel erg lang duurt om een afspraak te maken met de eigenaren. Wat hun betreft hoeven we geen rekening met deadlines te houden, maar onze drang naar avontuur begint steeds groter te worden. 

Om een beeld te geven van de nadelen van de relaxte Kroatische cultuur schets ik hier een beeld van hoe wij na bijna 2 maanden tot een eerste werkoverleg zijn gekomen. Zaterdag mailen we of we zondag af kunnen spreken, maar dit blijkt wegens feestdagen niet mogelijk tot woensdag. Ze beloven ons woensdag alle tijd te geven om de website te bespreken. Die woensdag spreken we aan het eind van de middag af zodat we in de zon op onze grote scherm (met werkelijke kleurweergave) ons voorstel kunnen doen. Om 17:00 worden we gebeld dat ze kort de tijd hebben. Het kan alleen in hun hut bovenaan de camping en er is geen tijd voor een groot scherm. Ze hebben enkel het komende kwartier de tijd. Rutger komt net onder de douche vandaan en springt snel in zijn kleding. Vol spanning rijden we in een raptempo naar boven. Zoals elke dag krijgen we een gedetailleerde update wat betreft de stroomvoorziening op de camping. Na zo’n 10 minuten te hebben geluisterd, kap ik hen vriendelijk af om ons voorstel te kunnen bespreken waar nog maar 5 minuten voor over zou zijn. Halverwege worden we onderbroken door een uitleg over de slang die we bij de caravan hebben gezien. Ondanks dat dit erg interessant is, begrijp je vast dat wij ons wat opgejaagd voelden. We zijn echter netjes opgevoed en luisteren vriendelijk naar de uitleg over alle slangen die er op het eiland te vinden zijn (incl. tekeningen). Een van de eigenaren (het zijn 2 broers) wil er tijdens het slangenverhaal tussenuit glippen, maar hier steek ik toch maar een stokje voor! Uiteindelijk lijken de broers de rust te hebben gevonden en spreken we languit over de mogelijkheden en de prijzen die daar voor staan. We mailen hen een overzicht zodat ze kunnen nadenken over hun wensen. Ze beloven er de volgende dag op terug te komen… Ik ben benieuwd, wat denk jij?

Naast deze ontwikkelingen kunnen wij met trots mededelen dat wij eindelijk een poging hebben gewaagd om te werven! Nadat Rutger een aantal opdrachten vanuit Nederland heeft afgerond, is hij voor de camping bezig geweest en hebben we de website voor horeca en toerisme online gezet. Wellicht hebben we de werving ook wel een beetje voor ons uitgeschoven.. ? Maar we kunnen er niet langer onderuit; De tijd voor nieuwe opdrachten is aangebroken.. !

We verruilen onze avontuurlijke en praktische look voor nette, professionele kledij. Omdat het zo’n onbekend terrein is, voelt het voor mij spannender dan een sollicitatie! Met de tablet onder de arm lopen we de bootverhuurkraampjes af. Het is een veilige start, want er staat niemand achter de kraampjes ?. We beoordelen de advertenties en nemen ons voor om een aantal bedrijven op te bellen. Na een half uur hebben we alle kraampjes afgelopen en kunnen we niets anders dan het eerste restaurant (zonder website) binnenlopen.  De vriendelijke eigenaresse vertelt ons dat ze voor plan zijn om de boel te renoveren en daarna willen ze pas een website. Het lijkt ons een begrijpelijke volgorde van activiteiten en we ronden het gesprek af met het geven van een flyer. Het volgende restaurant dan maar.. Er volgt een hip restaurant met een logo waarvan we niet direct zagen hoe het restaurant heette:  Een vriendelijke ober staat ons te woord en geeft aan dat hij het concept van cre8-designontour leuk vindt. Ondanks dat dit enkel beleefdheid zou kunnen zijn , doet het ons goed. Hij zoekt de eigenaar op en in de tussentijd wachten we op het terras. Het blijkt een jonge man (+/- 35 jr) te zijn die, laten we zeggen, zelfverzekerd in het leven staat. Na ons verhaal, geeft hij aan dat er een vriend bezig is met een website. Toch blijft hij zitten met een houding van ‘verbluf me maar’. Hij vraagt wat Cre8-design onderscheid van andere creatieve bureaus. Schijnbaar zijn we meer bescheiden dan andere creatieve bureaus, aangezien zijn blik oplichtte bij het zien van een voorbeeldsite. Hij wil graag een flyer van ons hebben, maar we verwachten niet dat er een klik was.

We hebben geen grote verkoopverhalen, maar leveren vooral professioneel en mooi spul dat past bij de onderneming. Hopelijk kunnen andere eigenaren daar de meerwaarde wel van inzien! We twijfelen nog even om de plaatselijke beachbar te benaderen, maar besluiten dat we die voor een andere dag laten liggen. Die avond luisteren we AC/DC en Metallica en laten we alle spanning van ons afglijden. We genieten van een heerlijk wijntje. We gieren van het lachen en voelen ons vrij en gelukkig.

Iets anders wat ons heeft beziggehouden de afgelopen weken..
Wat ik in voorgaande blogs nog niet heb benoemd, is dat ons zonnepaneel er op de heenweg afgevlogen was. Ja echt, hij is er onderweg afgewaaid…(!)

De kit van de Action blijkt niet tegen onze avonturen (maar vooral niet tegen de regen en wind) opgewassen te zijn waardoor we het zonnepaneel ergens in Duitsland zijn kwijtgeraakt. Dus bij deze; Mocht je een zonnepaneel door de ruit hebben gekregen, spijt ons dat ten zeerste.. Na dit verlies te hebben verwerkt, hebben we een nieuw paneel besteld. Deze zou worden bezorgd op de camping. De Chinezen hadden een mooie prijs gemaakt voor de verzending, wat niet helemaal legaal bleek te zijn. Wekenlang hebben we heen-en-weer moeten bellen naar DHL Kroatië om het pakket te vinden en te laten goedkeuren. Daarnaast werd elke stap gecommuniceerd met China. Uiteindelijk hebben we ervoor gekozen om de boel open te gooien en wat meer te betalen. Hierdoor liepen we het risico dat het terug moest worden gestuurd of dat we een boete zouden ontvangen. Geen van beide was het geval en we hebben het pakket alsnog ontvangen. Wat een gaaf cadeau was het om na weken geëmmer het pakker te ontvangen!! Het kitten werd aan mij overgelaten aangezien ik net tussen de trap door pas 😛 We zijn nu onafhankelijk van de stroomvoorziening van de camping! Mochten we willen wildkamperen, hebben we onze eigen stroom. Hierdoor hebben we licht en kunnen we de laptops, telefoons en droneaccu opladen. Daarnaast hebben we een douchezak met 20 liter gekocht waardoor we met zonnig weer binnen no-time warm water hebben. Het lijkt me supergaaf om zo onafhankelijk en vrij te leven! Reizen kost ons op dat moment niets meer! De diesel hier naartoe is al betaald en de boodschappen moeten we thuis ook betalen. Toppp!!

Verder hebben we uiteraard chill gewerkt…Uit eten geweest: Bloemetjes gefotografeerd..

Gewerkt:Rupsen gefotografeerd:

Dit was het nieuws vanuit Punat, Kroatië, door Rutger en Jessica?

Write A Comment