Author

Jessica

Browsing

Naar Kroatië tijdens corona virus, goed idee?

Sinds de media sprak over een corona uitbraak, leven we in een surrealistische wereld. Afgelopen maart besloot het ministerie dat vanwege het corona virus de grenzen dicht moesten. Waarschijnlijk was jij, net als wij, benieuwd of je nog naar jouw favoriete vakantiebestemming zou kunnen.. Dit jaar wil je naar Kroatië, want anders zou je deze blog niet aan het lezen zijn 😉

Laat ik je eerst met deze keuze feliciteren! Het is natuurlijk het heerlijkste land binnen europa; prachtige natuur, de azuurblauwe zee en uiterst vriendelijk en ontspannen volk.

Sinds de grenzen open gingen vraag jij je waarschijnlijk af hoe zo’n vakantie er op dit moment uitziet nu dat heel europa op zijn kop staat. Hier ga ik je zo direct een stuk wijzer over maken! 

Het reisadvies was geel en is nu helaas veranderd naar oranje.. Dit wil zeggen:

‘Door ernstige veiligheidsrisico’s in dit land of gebied kunnen voor reizigers gevaarlijke situaties ontstaan. Het ministerie van Buitenlandse Zaken adviseert u alleen naar dit gebied te reizen als dat echt noodzakelijk is. Vakantiereizen zijn niet noodzakelijk. Wanneer u besluit toch af te reizen, bereid u dan zeer goed voor.’
Bron Nederland wereldwijd

Op dit moment wordt er geadviseerd om alleen naar Kroatië te reizen wanneer het noodzakelijk is. De codes betreffen echter een hulpmiddel en dit is niet bindend, zo schrijft het Parool op 23 juli 2020.
Bron Het Parool

Hopelijk wordt het reisadvies weer snel geel of groen! Wellicht is je reis noodzakelijk of vertrek je tegen het advies in richting Kroatië. Anyway, je wil een beeld van hoe het er momenteel in Kroatië aan toe gaat. Om deze redenen zal ik onze ervaring met je delen.  

Toen we hoorden dat de grenzen open gingen, hebben we direct vakantie geregeld. Dit snelle handelen betekende dat we maar weinig toeristen in Kroatië zagen. Niet iedereen kan zo gemakkelijk zijn vakantieplannen om gooien. Ook durft niet iedereen direct zo ver weg te reizen. Wij zijn van 25 juni t/m 18 juli in Kroatie geweest. Vrijwel direct daarna werd het reisadvies veranderd..

Nou kom op, hoe was het daar? OK, ok, komt ie dan:

Het grootste verschil met Nederland is dat men in Kroatië ontspannen is. De eerste 2 weken van onze reis waren mondkapjes niet verplicht en werden ze over het algemeen alleen door Duitsers en Chinezen in winkels (en soms buiten) gedragen. Kroaten bewegen zich vrij. De cultuur waarin men minder persoonlijke ruimte gebruikt dan in Nederland, is ongewijzigd. In de winkels staan stickers met ‘1,5 meter afstand houden’, maar niemand houd zich eraan. Bij de krappe dorpsbakker gaan mensen wel 1 voor 1 naar binnen. Terrassen zitten ramvol. Soms vergeet je even ‘het corona-tijdperk’ waar we in zitten..

Na 2 weken werden mondkapjes in winkels verplicht. Ook obers moeten een mondkapje dragen. Beide verplichtingen worden nauwkeurig door het volk nageleefd. Ondanks dat de verplichte kapjes worden gedragen, is de angst op dat moment evenmin onder het volk te voelen. Verschillende Kroaten waar we mee praten zeggen; ‘We zijn wel bang, maar het leven gaat door.’ Mogelijk is dit volk minder snel angstig door de oorlogstijden die nog fris in het geheugen liggen. Bovendien is het een minder individualistisch volk en heerst er veel naastenliefde, waardoor het voor hen een grote stap is om in het contact afstand te houden.. Onze dochter wordt aangehaald door vreemden en er wordt op lieftallige wijze contact gemaakt.

Mocht je pauze willen van de Nederlandse angst en richtlijnen, is Kroatië (althans, in onze reisperiode) een perfect land. Wanneer je bang bent om corona te krijgen, kun je Kroatië op dit moment beter van je bestemmingslijstje halen.. 

Kroatie corona

De kracht en de illusie van het EGO

In dit boek spreekt Adelaide op een invoelbare wijze over haar ziel, ego en geest en hoe zij belangrijke lessen tot zich heeft genomen.

Wie ben jij? Denk je nu aan een functie, eigenschappen, je lichaam, een oordeel? Is dit je ego die spreekt? Of je ziel? Wat hebben de geest, het bewustzijn of de vijf elementen hiermee van doen? Samen met Adelaide leer je je stil te maken, maak je contact met de bron en kom je achter jouw waarheid.

Download een inkijk exemplaar
of ga naar BoekSucces.nl


Ware vrijheid vind je in de zoektocht naar jezelf

AdELAIDE GEURTSE

De auteur

De behoefte om een boek te schrijven is ontstaan uit ongenoegen en onbegrip ten aanzien van heersende maatschappelijke en juridische normen.
Begrijpelijk en aanvaardbaar is voor mij dat binnen de omlijning van een maatschappij orde en regels in de vorm van wetten dienen te worden aanvaard en gerespecteerd. Kaders bieden duidelijkheden, structuren kunnen door haar begrenzing rust en veiligheid bieden. Tevens kunnen kaders beklemmend zijn, onveilig, rusteloosheid creëren en creatief dodend zijn.

Ieder mens bezit een dosis talenten en zij zijn zichzelf verplicht om tijd en ruimte te ontwikkelen om hun talenten vorm te kunnen geven. Eén van mijn talenten heeft de naam: “Vrijheid”.
Mijn vrijheid is begonnen bij een zoektocht naar mijzelf, die vele jaren heeft geëist. Uiteindelijk ontdekte ik dat “Vrijheid” voor mij het volgende betekende: “mijzelf mogen zijn, mijzelf mogen ontplooien, mijn eigen gekozen weg mogen volgen en mijn naasten lief te hebben. Hierbij telkens heersende wetten respecterend”. Een liefdevolle leerweg bracht mij uiteindelijk bij mijn innerlijke, daar waar voor mijn vrijheid ruimte en acceptatie heerst.

Download een inkijk exemplaar

Eco camping op Krk

De camping Marušina Olive Hills ligt op het eiland Krk, in een rustige en beschutte baai genaamd Puntarska draga, nabij de stad Punat. Ondergedompeld in groene mediterrane vegetatie, omringd door olijfbomen, biedt de camping onderdak aan kampeerders met tenten en kleinere campers. Als onderdeel van een agrotoerisme, biedt het haar gasten een aantal inheemse producten van het eiland, zoals olijfolie, zelfgemaakte worst, wijn en schapenkaas aan.

Nabij de camping vindt men vele stranden, zoals diegene die verborgen liggen op het nabijgelegen schiereiland Prniba of diegene die in de stad Punat liggen, ideaal voor familie’s met kinderen. Liefhebbers van een actieve vakantie kunnen genieten van het adrenaline waterskiën in het nabijgelegen wakeboard centrum waar ook diverse andere sportevenementen worden georganiseerd. Vanaf de camping is het mogelijk om naar het zuidelijke deel van het eiland te gaan dat bekend staat om zijn unieke karstlandschappen met talrijke wandelpaden, ideaal voor liefhebbers van trekking en wandelen.

De camping ligt op 5 km afstand van Krk, een stad die bekend staat om zijn lange geschiedenis en cultuur. Hier ligt ook de oudste jachthaven van Kroatië, gebouwd in 1964, waar de campinggasten een verscheidenheid aan boten kunnen huren, vanuit het nabijgelegen Punat kan men een boottocht naar het nabijgelegen eilandje Košljun maken, waarop zich een Franciscaner klooster en vier musea: archeologisch, religieus, etnografisch en natuur, bevinden die de geschiedenis van Košljun en Krk vertellen. Op de plek waar de baai Puntarska draga zich het meest heeft ingegraven in het vasteland, staat het kerkje Sv. Dunat, dat volgens enkelen nog uit de 9de eeuw stamt.

Voor meer informatie bezoek de website: marusinaolivehills.co

Neem hier doormiddel van een 360 tour een kijkje in 1 van de glampingtents.

Trend voor aan de wand: de wereldkaart

Een nieuwe interieurtrend die we de laatste tijd veel voorbij zien komen is de wereldkaart. Wereldkaarten zijn er in allerlei soorten en maten. Je kunt zodoende voor elke inrichting wel een bijpassende wereldkaart kopen. Daarnaast kun je met deze wanddecoratie heerlijk wegdromen over je volgende reis. Lijkt zo’n hippe wanddecoratie jou ook wel wat? Lees dan snel verder en doe inspiratie op over de vele verschillende soorten wereldkaarten.

 

De verschillende materialen

Een wereldkaart kan op verschillende materialen afgedrukt worden. Denk bijvoorbeeld aan een foto op canvas, hout, poster, aluminium of glas. Elk van deze materialen heeft een eigen karakter. Glas is bijvoorbeeld modern en strak, terwijl hout een landelijke uitstraling heeft. Een wereldkaart op aluminium is daarentegen industrieel. Door het materiaal te kiezen dat bij jouw stijl past zal de wereldkaart perfect tot z’n recht komen in je interieur.

 

Unieke wereldkaarten

Naast verschillende materialen zijn er ook veel verschillende soorten wereldkaarten waaruit je kunt kiezen. Een van die soorten is de historische wereldkaart. Deze kaart heeft een uniek vintage uiterlijk. Een originele decoratie voor elke muur! Daarnaast kun je kiezen voor een trendy wereldkaart. Bij een trendy wereldkaart kun je aparte designs verwachten. Een kaart met stippenpatroon of een waterverf wereldkaart bijvoorbeeld.  Bij trendy wereldkaarten gaat het om het ontwerp, niet om de informatie. Lijkt het jou toch leuker om een geografische kaart aan de muur te hebben waarop de ligging van elk land duidelijk is weergegeven? Kies dan voor een normale wereldkaart met landnamen en hoofdsteden.

 

Grote wereldkaarten

Voor iedereen die op zoek is naar een echt opvallende muurdecoratie is een grote wereldkaart perfect. Zo’n grote wereldkaart kan een complete muur vullen. Een mooie manier om een grote wereldkaart toe te voegen aan je interieur is door middel van wereldkaart fotobehang. Een complete muur bedekt met kaart klinkt misschien heftig, maar het resultaat kan heel mooi zijn! Vooral wanneer je kiest voor een wereldkaart met rustige kleuren, zoals zwart en wit.

 

Wij zijn helemaal fan van deze interieurtrend! Er is zoveel keuze als het gaat om wereldkaarten dat deze trend in elk interieur toe te passen is. Naast wereldkaarten is er een andere soortgelijke wanddecoratie trend die we veel terug zien komen in de interieurbladen en woonprogramma’s: stadskaarten. Stadskaarten zijn hippe en gedetailleerde weergaven van jouw favoriete steden.  Een zwart-witte weergave van de wijken van Amsterdam bijvoorbeeld. Super leuk en helemaal hip.

Bekijk de foto’s hieronder voor nóg meer inspiratie.

12 juni tot 28 juni

Tijdens mijn receptiedienst ontmoeten we Alexandra, een biologe die momenteel als stewardess werkzaam is (wat een gave baan om tijdelijk te doen!!) en twee Duitse jongens. Het loopt uit tot een fijn feestje met BBQ en muziek. De Duitsers vertellen dat ze hun grillplaat zijn kwijtgeraakt toen ze met de grill boven hun hoofd naar een eilandje waren gezwommen. Ze hebben echter nog wel een hele lading käsewurst die zij hun hele reis in een koelbox hebben meegezeuld. Het is de lekkerste worst die we ooit hebben gegeten!

Op de foto linksonder zien jullie de campingeigenaren waar wij een website voor ontwikkelen (links Boris en rechts Darko). Na afloop van de BBQ begint het te regenen en zoeken we een rustig plekje op om nog even te kletsen en een drankje te drinken. We hebben een zeer gezellige tijd totdat het gesprek overschakelt naar politiek. De Duitse jongens maken zich zichtbaar druk over hoe de regering dingen laat verzaken in hun land. Een van de jongens, die een vriendelijke maar gespannen indruk maakte, zegt uiteindelijk dat er enkel negatief naar Hitler wordt gekeken doordat hij de oorlog niet heeft gewonnen. Mijn oren klapperen.. Meent hij dit echt? Nadat ik zeker wist dat hij achter dit standpunt stond, spreek ik (met bijpassende non-verbale walging en ongeloof) mijn ongenoegen uit over zijn uitspraak. De andere Duitser geeft aan dat zijn vriend niet had mogen zeggen wat hij zei. De feestvreugde is op een laag pitje komen te staan, Alexandra gaat slapen en we besluiten de avond af te sluiten. Vol ongeloof rijden we terug naar onze caravan. Als psycholoog vind ik het altijd al fascinerend hoe mensen, gedreven door angst, in staat zijn tot vreselijke dingen. Er valt over te leren, te rationaliseren, maar om iemand te ontmoeten die vol overtuiging zoiets durft te zeggen, blijft een klap in mijn gezicht. Hoe ver verwijderd van je eigen gevoel en doordrongen van angst moet men zijn om zulke gedachten te voeden.

Wanneer we vroeg in de ochtend wakker worden, praten we weer over de voorgaande avond. We zijn er beiden nog vol van en hebben nog wat te verwerken. We slapen door.. en door…

Tijdens een gesprek met een mogelijke klant krijgen we te horen ondernemers graag 360 graden beelden van hun zaak willen hebben. We bestellen daarom een 360 graden camera met de post. Wat een gaaf ding! We kunnen hem zelfs aan de drone bevestigen!

Ondanks dit nieuwe ‘speeltje’ begint, geloof het of niet…, de verveling lichtelijk toe te slaan. Zelfs op een prachtige plek als deze kun je je vervelen.. We hebben afgesproken om in de maand juni 2 uur per dag aanwezig te zijn bij de receptie, wat ons weerhoud om verder te reizen. Daarnaast willen we het Velvet festival  graag meemaken. Dit wordt aan het eind van deze maand op ónze camping georganiseerd. Supergaaf, maar we hebben toch een beetje het gevoel dat we ‘vast’ zitten en hebben zin om het avontuur tegemoet te gaan!

De rust zet me echter wel aan het denken en ik heb ruim de tijd voor zelfontwikkeling en onderzoek. De verveling is daarom weer snel voorbij, maar de lust naar avontuur komt steeds vaker naar boven..

We horen ongeveer een week iets rammelen aan de auto.. Rond deze tijd zouden we de distributieriem moeten vervangen, maar volgens onze handige buurman konden we daar eventueel wel mee wachten tot we weer thuis zijn. Het gerammel maakt ons echter niet gerust op de zaak. We vragen de campingeigenaren naar een monteur die goed werk levert en die we kunnen vertrouwen. Boris (een van de eigenaren) brengt Rutger naar de beste-man toe om kennis te maken. Het betreft een gepensioneerde man die in de ochtend en avond (wanneer het minder warm is) graag wat bijverdient. De volgende dag bezoeken we met zijn tweeën de garage.

De monteur vertelt dat hij iemand belt die goed Duits kan, zodat we beter kunnen communiceren. 10 min tot een kwartier wordt al snel een half uur, hoewel we beide niet goed in Duits zijn! Dan arriveert er een man met dochter van onze leeftijd, welke gelukkig ook goed Engels kan. De monteur inspecteert het voertuig zo’n half uur en laat zien wat er aan de hand is. Volgens de monteur gaat het om onderdelen die geen direct gevaar kunnen vormen en hij raad ons aan om het onderhoud in Nederland te laten doen.

Pfieuwww.. De man zegt ons gedag, waarop we vragen wat het inspecteren ons kost. Hij geeft aan dat we hen op een kop koffie mogen trakteren. Wat vriendelijk! We kletsen gezellig met Pavla, die ons eerder hielp met het vertalen. Deze tandarts uit Zwitserland gaat binnenkort op wereldreis, maar bezoekt op dit moment haar vader in Kroatië. Ze vertelt ons dat er die avond een feestje in Krk is en nodigt ons uit.

Na ‘de receptiedienst’ pakken we de auto richting Krk. Kroatië blijkt tegen Argentinië te spelen tijdens het WK. Het eerste café dat we zien vormt 1 blok energie van gespannen supporters. De mannen dragen rood met wit geblokte shirts en een groot glas bier in hun hand. Vanuit de stoep kijken we de laatste 20 minuten van de wedstrijd mee en genieten we van de sfeer. Mannelijk gejuich, toeters en applaus onderbreken de gespannen stilte, wanneer Kroatië scoort. Wat leuk om toch iets van het WK mee te krijgen, ondanks dat ons eigen land niet speelt!

Na de wedstrijd vervolgen we onze weg naar Pavla, die in een bar vol locals met haar vader naar de wedstrijd heeft gekeken. We drinken een biertje met haar en raken gezellig aan de praat over culturele verschillen, zeilen en de liefde. De voetbalfans feesten ondertussen nog lekker door..

Een aantal dagen later horen we luid getrommel dat over het water richting onze camping galmt. De salsamuziek leidt ertoe dat Rutger me (tijdens het koken) uitnodigt voor een dans in de buitenkeuken. Met een brede glimlach op mijn gezicht genieten we van het moment. Hierna volgen we het geluid dat ons richting een beachbar leidt. Het is een beachbar direct naast de beachbar waar we een aantal weken geleden waren geweest. De salsa muziek had plaats gemaakt voor een techno remix met live getrommel. Het klinkt heerlijk en de sfeer is ontspannen.

Een groepje van 5 meiden en een jongen gaan op de dansvloer staan. Ze dragen allen een zwart shirt, wat maakt dat ik de (slechte ) grap maak dat het vast 6 voor de prijs van 1 zou zijn geweest. Er begint een nieuw nummer en plots verschijnt er een flash mop! Wat een verassing! De energie spat ervan af! Super leuk!!

Kort daarna is het feestje afgelopen, wat je hier opmerkt aan klassieke muziek. Dit werkt beter dan de Nederlandse afsluiter: ‘Het is tijd.. de hoogste tijd.. U wordt bedankt voor al uw gezelligheid..’ van André Hazes. Door dat nummer zijn mensen juist niet weg te krijgen ?

Ondanks de klassieke muziek, hebben we nog geen zin om naar huis te gaan. We vragen de laatste mensen bij de bar waar het volgende feestje is. We hebben namelijk van Pavla gehoord dat je in Kroatië via via moet horen van gezellige feestjes. Veel clubs hebben nog geen website (maar zien schijnbaar ook het belang van een website niet in..). De mensen aan de bar blijken erg vriendelijk en na een gezellig praatje nodigen ze ons uit om met hen mee te gaan. We gaan eerst langs een buitenbioscoop waar veel locals te vinden zijn en vervolgen onze weg naar de club ‘Onyx’: 

We dansen, praten, lachen en krijgen veel bier aangeboden. Om half vijf staat de muziek nog volop aan, maar gaat  bij Rutger het lampje toch bijna uit.. Wanneer hij zijn biertje niet meer opkrijgt, is het wel echt tijd om naar huis te gaan.

De invulling van de volgende dag kunnen jullie wel raden..

Naast het sociale netwerk wat we aan het opbouwen zijn, heeft Rutger:

Een mooie foto van een vlinder gemaakt en eehhh ja, wat is dat eigenlijk? 

Hebben we een MacGyver-manier gevonden om de was te drogen:

Hebben we het proces van rups , naar cocon tot vlinder van dichtbij meegemaakt!!

Hebben we kleine privé-strandjes ontdekt:

Heb ik heerlijk gewandeld in de natuur van Krk (en snijbonen in het wild gevonden!):

En we werken, lezen, verdiepen, hebben diepgaande gesprekken en voelen ons dankbaar voor deze bijzondere ervaring!

 

 

 

 

27 mei tot 11 juni

Deze week hebben we weer een meeting met de eigenaren om de website te bespreken. Aangezien we tijdens eerdere vergaderingen geen grote stappen hebben gezet, zijn onze verwachtingen wat naar beneden bijgesteld. We zijn dan ook zeer verrast wanneer de vergadering (relatief) vlot verloopt! We lopen de gehele website door en komen zelfs aan het financiële plaatje toe! We maken een mooie deal wat ons een jaarcontract voor een campingplaats oplevert. Deze maand staan we nog gratis vanwege mijn ‘receptiebaan’ waarbij ik 2 uur per dag (19:00 tot 21:00) in de buurt van de receptie ben, om nieuwe gasten welkom te heten. In Juli trekken we verder richting zuiden op weg naar nieuwe klanten en avontuur. Het jaarcontract gaat dan vanaf Augustus in waardoor we verzekerd zijn van een plek in de zon. Op deze manier zijn we er niet alleen van verzekerd dat we dit jaar van het Kroatische klimaat kunnen genieten, maar ook in de zomer van 2019!

Na deze mooie deal, belt Rutger met zijn oom die eigenaar is van een jachtenwerf. Rutger mag een dronevideo van deze prachtige boten maken! Dat zal zijn website goed opfleuren!

De zaken lopen goed deze ochtend!

Velen van onze kennissen vragen ons of we ondertussen al op meer plekken hebben gestaan. Uiteraard snappen wij dat een nieuwe plek onze fanatieke lezers tevreden zou houden. Met enthousiasme kan ik je op de hoogte stellen dat wij eindelijk verder zijn gereisd!! Hier zie je de route van onze reis:  

Tijdens mijn ‘receptiewerk’ ontmoeten we een bijzonder fit uitziend Nederlands stel:Het begint flink te stormen dus we bieden ze een rit aan richting de douches bovenin de camping, waar het water aan het einde van de middag nog lekker warm is. Onderweg vertelt het koppel dat ze naar Kroatië zijn gefietst! Vanuit Nederland! Onder de indruk van de afgelegen afstand vragen we hoelang ze over hun tocht hebben gedaan en waar ze deze reis nog naar toe gaan. Ze leggen ons uit dat ze voor een goed doel fietsen en dat hun eindbestemming CHINA is!!!! Ze gaan fietsend naar China! Bizar! Enigszins gevaarlijke landen zoals Albanië (waar wij 2 jaar geleden met de auto doorheen zijn getoerd en waar wij erg van onder de indruk waren (maar geen heimwee naar hebben)), gaan zij bezoeken met de FIETS! Ze fietsen voor ‘fietsenvoorkinderen’; een initiatief om kansarme gezinnen te voorzien van kinderfietsen. Ze verwachten een jaar onderweg te zijn voor zij arriveren in het oosten van China. Verbijsterd nemen we afscheid van het stel en wensen we hen een goede reis toe. Wat bijzonder om deze mensen hier te treffen! Mocht je ondertussen ook geïnteresseerd zijn in dit bijzondere koppel en hun missie; ze hebben een website. Je vindt ze op Fietsenvoorkinderfietsen.nl en ze maken gebruik van ‘Polarsteps’ waardoor je ze op de voet kunt volgen!

We hebben de werving voor nieuwe klanten voortgezet en zijn met onze flyers, de tablet en een flinke portie goede moed, Krk-stad ingetrokken. Aangezien er hele straten gevuld zijn met ‘apartmani’ en ‘soba’ (kamers) die te huur worden aangeboden, brengen we aan vele brievenbussen een bezoek. Het is een bloedhete, benauwde dag, waardoor een wandeling door de heuvelachtige straten aanvoelt als een flinke trektocht. Daarna bezoeken we een aantal restaurants en bootverhuur om grafisch werk aan te verkopen. We krijgen een erg enthousiaste reactie van de eigenaar van een gezellig terras. We worden op zijn terras uitgenodigd om de zaken te bespreken. De baas komt niet direct en geeft ons de tijd om te genieten van een drankje. We bedenken ons dat het wel een Kroatisch gebruik zal zijn. We hebben niet veel tijd, maar we zien het als een investering in een mogelijke nieuwe opdracht. Nadat we rustig ons frisje hebben opgedronken, beginnen we wat ongeduldig te worden. Zullen we dan maar op hem afstappen? Wat zijn de Kroatische gebruiken wat dat betreft? We willen ook niet ongeduldig overkomen..

Plots zien we de eigenaar weglopen. We denken nog even dat hij bekijkt wat voor een dronebeelden we zouden kunnen leveren, tot we ons beseffen dat hij is vertrokken. Ik vraag de ober naar wat er zojuist is gebeurd, waarop hij antwoordt dat de eigenaar een ‘really weird man’ is..

Indeed..

Die avond ontvangen we mensen waar we beter van op aan kunnen! De ouders van Rutger komen even ‘buurten’. Ze waren naar de tandarts in Hongarije en komen hier even op de koffie. ? Het pad richting camping is lastig te begaan dus we spreken af om hen onderaan het pad te treffen. Rutger staat al even (opgetogen) op de uitkijk wanneer we een app ontvangen dat ze gearriveerd zijn. We rijden naar beneden en zien zijn ouders die ondertussen al een stuk het pad op zijn gereden. Helaas heb ik geen foto’s van het weerzien tussen Rutgers ouders en hun ‘verloren zoon’, maar het was mooi om te aanschouwen. Nico komt echter wat gespannen over en niet veel later zien we waarom.. De camper staat tegen de stenen en hij is er zo’n 15 cm langsheen geschuurd.. Het pad is smal en moeilijk begaanbaar voor grote campers. Rutger heeft deze weg al wel 200x op en af gereden, dus met Nico’s toestemming, neemt hij plaats achter het stuur van de camper. We zijn allen blij wanneer de prachtige camper boven staat en kletsen gezellig bij met een hapje en een drankje.De volgende ochtend bezoeken we de stad Krk. Rutger en ik bezoeken 2 potentiele klanten en zijn ouders bekijken Krk-stad. Na onze splitsing trakteren Nico en Berna ons op een heerlijk ijsje bij de beste ijszaak van Krk-stad.  De voor ons bekende stad voelt plots weer aan als een vakantiebestemming. In de middag betrekt de lucht en begint het te regenen. Een potje Rummicub verandert de regenachtige middag in een gezellig knus samenzijn.

De volgende ochtend worden we met een stralende zon wakker. We laten het plaatsje Vrbnik aan Berna en Nico zien:

We wandelen door de oude straatjes en verbazen ons dat deze oude, vervallen huizen (velen zonder ramen), worden bewoond. De ouders van Rutger zijn zichtbaar aan het genieten. We proeven een heerlijke, 3-jaar-gerijpte wijn die we niet kunnen laten staan. We proberen een etiket aan de verkoopster de verslijten, maar helaas is ze niet commercieel ingesteld.

Om optimaal te genieten van het heerlijke vakantieweer, trekken we naar het strand van Punat. Eenmaal bijgekomen van de shock dat het een nudistenstrand betreft, genieten de ouders van Rutger voor 10. En wij ook! 

Wanneer we terugkeren op de camping, raken we al snel oververhit. Het zwembad biedt ons de verkoeling waar we naar verlangden:

Die avond ‘werk’ ik bij de receptie, waar we samen BBQ’en:  We sluiten de heerlijke dag af met een spelletje Qwixx; ik ben er direct aan verslingerd!

Nadat de mannen de route hebben bepaald, is het tijd voor een laatste koffie voordat Berna en Nico weer naar Nederland vertrekken. We hebben genoten van hun bezoek! Rutger rijdt de caravan naar beneden en Nico geeft aanwijzingen wanneer Rutger de straat op mag rijden ? Veilig en wel vervolgen zij hun reis richting Nederland.

De vraag is niet OF, maar HOE!

Geniet jij ook van reizen en de zon? Krijg je er niet genoeg van en zou je graag maanden- of jarenlang low budget met je bol in de zon willen zitten? Lees hier hoe je jouw droom verwezenlijkt!

 

Het is vast te mooi om waar te zijn..

Onjuist!

Ook jij kunt je leven anders inrichten en de vrijheid tegemoet treden! Niet alleen mensen met veel geld kunnen reizen, ook met een low budget kun je jouw droom uit laten komen!

 

De vraag is niet OF, maar HOE!

Blijf je twijfelen of je het avontuur tegemoet zal gaan? Is het wel verstandig? Door te blijven twijfelen, zul je stil blijven staan. Je groeit pas wanneer je in oplossingen begint te denken. Wat houdt je tegen en hoe overkom je die drempel?

Als je werk je weerhoud..
Wanneer je werk je tegenhoud, is het zaak om te bedenken hoeveel waarde je aan dit werk hecht. Maakt het je werkelijk gelukkig? Geeft het niet enkel je maandelijkse dosis geld, macht of streelt het je ego, maar voel je je echt een beter mens met deze baan? Zo ja; prachtig! Is het mogelijk om dit op flexibele basis uit te voeren? Kun je binnen een aantal maanden een buffer bouwen om een aantal maanden te reizen? Of is het mogelijk dat je het op afstand voortzet? De online wereld opent velen deuren! Er zijn vaak vele mogelijkheden om flexibel te werken. Mocht je huidige werkgever hier geen oren naar hebben, is het de vraag hoe belangrijk deze baan voor je is. Wil je graag vrijheid en durf/wil je er offers voor brengen of neem je genoegen met een aantal weken vakantie. Een vaste baan biedt zekerheid en dat is heerlijk wanneer je platzak bent. Maar wanneer je een aardige buffer hebt opgebouwd en je toe bent aan iets nieuws, kan een vaste baan je ook remmen in je groei. Bovendien biedt het vaak een schijnveiligheid aangezien er nog maar weinig mensen 25 jaar voor dezelfde baas werken.

 

Ik hoor je denken..

Moet ik zomaar alle zekerheid overboord gooien?

Ik bedoel niet te zeggen dat je roekeloos met je toekomst moet spelen, maar vaak zitten we te vast in ‘kan-niet-kaders’. We hebben te veel angsten voor alles dat mis kan gaan. We verzekeren ons tegen alles; niet alleen via verzekeringen waar we vaak geen gebruik van maken ( zoals je laatste wens in vervulling laten gaan wanneer je op sterven ligt. Beter doe je dat gewoon NU?). Maar we verzekeren ons ook figuurlijk, door te blijven doen wat we altijd al doen. Door bijvoorbeeld te lang in een relatie te blijven hangen, ook al voel je dat je er niet gelukkig van wordt. Of door net als anderen een fulltime baan te nemen, hier over te klagen, maar geen actie te ondernemen. ‘Kan-niet-kaders’ bieden je garantie dat er geen grote veranderingen zullen plaatsvinden. Ze bieden echter ook de garantie dat je weinig avontuur zult mee maken.

Misschien vraag je jezelf af; ‘Is dit wel het geschikte moment in mijn leven?’ Ik heb nieuws; Er komt geen geschikter moment. Je hebt alleen het NU en je wéét niet hoe de rest van je leven zal verlopen.  Ik weet wel dat bijna elk persoon van boven de 80 tegen jongeren verkondigt;

Ga je dromen achterna, want het leven vliegt voorbij..

 

De vraag is niet OF, maar HOE!

Het sparen-en-uitgeven-reizen
Om langere tijd op reis te gaan zul je inkomsten moeten genereren. 
Helaas heb ik deze boom nog niet gevonden, dus we zullen aan de bak moeten. Je kunt bijvoorbeeld geld opsparen, wat je tijdens de reis langzaam opmaakt. Wellicht heb je een baan waar je veel geld mee verdient, kun je extra uren werken of kun je letten op je uitgaven. Het sparen-en-uitgeven-reizen doen veel mensen. Het voordeel hiervan is dat je puur kunt genieten van de plek waar je bent en je hoeft niet aan werk te denken. Het nadeel is echter dat het misschien wat pijn in je portemonnee doet om te zien dat je spaarbankboekje steeds leger wordt en je de vertrekdatum aan ziet komen. Het voelt lekkerder wanneer je niet het gevoel hebt dat je het (wellicht met moeite gespaarde) bedrag ‘opsnoept’.

Inkomsten genereren tijdens het reizen
Er zijn vele manieren om op een andere manier geld te verdienen, zoals ik in het voorgaande heb genoemd. Daarnaast kun je werken bij bijvoorbeeld een online klantenservice of callcenter. Je kunt vakantiewerk doen bij horeca, toerisme of de agrarische sector. Ook is het mogelijk om een gat in de buitenlandse markt te vinden en hier een bedrijf voor op te zetten. Zet je ‘kan-niet-kader’ uit en zoek naar mogelijkheden. Je kunt over ideeën brainstormen met mensen om je heen (liefst mensen die het ‘kan-niet-kader’ op non-actief kunnen zetten) of zoek op internet naar suggesties.

Reizen zonder geld te verbrassen
Naast het denken in oplossingen en bronnen van inkomsten, is het voor low-budget reizen nodig dat je een bepaalde leefstijl aanwend. Op die manier heb je weinig inkomsten nodig. Dit betekent slimme uitgaven doen en geluk in andere dingen dan luxe en dure excursies zoeken. Je zult verrast zijn hoe weinig luxe je nodig hebt om elke ochtend gelukkig wakker te worden tijdens je reis!

Plannen of juist niet?
In de Nederlandse cultuur zijn we dol op plannen. Alles ligt vast en in regels gesloten. Het biedt vertrouwen en veiligheid. Het leven zit echter vol verassingen en strakke schema’s geven spanning wanneer dingen anders lopen dan gepland. Plan tijdens je reis zoveel als dat noodzakelijk is. Zorg voor een mooi startplan en een budget waardoor je de eerste tijd vooruit kan. Zorg dat je altijd geld over hebt om terug naar Nederland te komen en dat je daar (wanneer dat nodig is) de ruimte hebt om een nieuwe inkomstenbron te genereren. Plan verder weinig, blijf flexibel en laat de reis je verassen!

Een laatste tip
Als laatste tip wil ik je meegeven dat je geduld en vertrouwen moet hebben. Er is moed nodig om een dergelijke grote stap in je leven te zetten. Zeker wanneer je een sterk ‘kan-niet-kader’ hebt ontwikkeld. Je kunt niet weten waar je tijdens de reis (en dan bedoel ik niet alleen wanneer je bent vertrokken, maar ook de persoonlijke reis richting je vertrek) in terecht komt. Het zal spannend zijn, enerverend, energie-opwekkend en energie-slopend zijn. Op het ene moment denk je het helemaal voor elkaar te hebben en het volgende blijkt het toch anders in elkaar te steken. Zo heb je niets en zo heb je een prachtopdracht/-baan of ontmoet je intrigerende mensen die je de rest van je leven niet zult vergeten. Reis of geen reis, maar beloof jezelf dat je niet zult verkrampen en stil zult staan. Vertrouw erop dat je de kracht hebt om te doen waar je hart ligt. Ontdek, leef, geniet van elk moment en de volgende keer dat je jarig bent, zul je niet meer het gevoel hebben dat de tijd voorbij is gevlogen. Je bent gegroeid en hebt een vol en prachtig leven!

Leuke blog? Liken =lief!

14 mei tot 26 mei

 

Het regent een aantal dagen. De woonruimte die ons tijdens zonneschijn niets te klein is, voelt steeds krapper aan. We verlangen naar zonnestralen en een warme douche (de zonnepanelen die de boiler aan sturen, werken niet op regenachtige dagen). Op donderdag worden we aangenaam verrast wanneer de wolken opentrekken! Door het prachtige weer verandert het ‘kramperen’ al snel in een heerlijke droomwereld. Ik lees een boek in mijn hangmat en geniet van het licht dat door mijn schaduwdoek schijnt. Het vormt kleine lichtstipjes op mijn huid die door een fijn briesje beginnen te dansen.

Afijn.., ik zou minder in details treden.. ? De opvolgende dagen zijn heerlijk. Rutger maakt flinke sprongen met de website van de camping. Ondanks dat we nog steeds niet hebben kunnen bespreken wat de wensen van de klant zijn, is hij begonnen met een prachtig voorstel. We hebben foto’s van de glamping-tent gemaakt en een dronevideo gemonteerd. Ondertussen beginnen we wat onrustig te worden van het feit dat het wel erg lang duurt om een afspraak te maken met de eigenaren. Wat hun betreft hoeven we geen rekening met deadlines te houden, maar onze drang naar avontuur begint steeds groter te worden. 

Om een beeld te geven van de nadelen van de relaxte Kroatische cultuur schets ik hier een beeld van hoe wij na bijna 2 maanden tot een eerste werkoverleg zijn gekomen. Zaterdag mailen we of we zondag af kunnen spreken, maar dit blijkt wegens feestdagen niet mogelijk tot woensdag. Ze beloven ons woensdag alle tijd te geven om de website te bespreken. Die woensdag spreken we aan het eind van de middag af zodat we in de zon op onze grote scherm (met werkelijke kleurweergave) ons voorstel kunnen doen. Om 17:00 worden we gebeld dat ze kort de tijd hebben. Het kan alleen in hun hut bovenaan de camping en er is geen tijd voor een groot scherm. Ze hebben enkel het komende kwartier de tijd. Rutger komt net onder de douche vandaan en springt snel in zijn kleding. Vol spanning rijden we in een raptempo naar boven. Zoals elke dag krijgen we een gedetailleerde update wat betreft de stroomvoorziening op de camping. Na zo’n 10 minuten te hebben geluisterd, kap ik hen vriendelijk af om ons voorstel te kunnen bespreken waar nog maar 5 minuten voor over zou zijn. Halverwege worden we onderbroken door een uitleg over de slang die we bij de caravan hebben gezien. Ondanks dat dit erg interessant is, begrijp je vast dat wij ons wat opgejaagd voelden. We zijn echter netjes opgevoed en luisteren vriendelijk naar de uitleg over alle slangen die er op het eiland te vinden zijn (incl. tekeningen). Een van de eigenaren (het zijn 2 broers) wil er tijdens het slangenverhaal tussenuit glippen, maar hier steek ik toch maar een stokje voor! Uiteindelijk lijken de broers de rust te hebben gevonden en spreken we languit over de mogelijkheden en de prijzen die daar voor staan. We mailen hen een overzicht zodat ze kunnen nadenken over hun wensen. Ze beloven er de volgende dag op terug te komen… Ik ben benieuwd, wat denk jij?

Naast deze ontwikkelingen kunnen wij met trots mededelen dat wij eindelijk een poging hebben gewaagd om te werven! Nadat Rutger een aantal opdrachten vanuit Nederland heeft afgerond, is hij voor de camping bezig geweest en hebben we de website voor horeca en toerisme online gezet. Wellicht hebben we de werving ook wel een beetje voor ons uitgeschoven.. ? Maar we kunnen er niet langer onderuit; De tijd voor nieuwe opdrachten is aangebroken.. !

We verruilen onze avontuurlijke en praktische look voor nette, professionele kledij. Omdat het zo’n onbekend terrein is, voelt het voor mij spannender dan een sollicitatie! Met de tablet onder de arm lopen we de bootverhuurkraampjes af. Het is een veilige start, want er staat niemand achter de kraampjes ?. We beoordelen de advertenties en nemen ons voor om een aantal bedrijven op te bellen. Na een half uur hebben we alle kraampjes afgelopen en kunnen we niets anders dan het eerste restaurant (zonder website) binnenlopen.  De vriendelijke eigenaresse vertelt ons dat ze voor plan zijn om de boel te renoveren en daarna willen ze pas een website. Het lijkt ons een begrijpelijke volgorde van activiteiten en we ronden het gesprek af met het geven van een flyer. Het volgende restaurant dan maar.. Er volgt een hip restaurant met een logo waarvan we niet direct zagen hoe het restaurant heette:  Een vriendelijke ober staat ons te woord en geeft aan dat hij het concept van cre8-designontour leuk vindt. Ondanks dat dit enkel beleefdheid zou kunnen zijn , doet het ons goed. Hij zoekt de eigenaar op en in de tussentijd wachten we op het terras. Het blijkt een jonge man (+/- 35 jr) te zijn die, laten we zeggen, zelfverzekerd in het leven staat. Na ons verhaal, geeft hij aan dat er een vriend bezig is met een website. Toch blijft hij zitten met een houding van ‘verbluf me maar’. Hij vraagt wat Cre8-design onderscheid van andere creatieve bureaus. Schijnbaar zijn we meer bescheiden dan andere creatieve bureaus, aangezien zijn blik oplichtte bij het zien van een voorbeeldsite. Hij wil graag een flyer van ons hebben, maar we verwachten niet dat er een klik was.

We hebben geen grote verkoopverhalen, maar leveren vooral professioneel en mooi spul dat past bij de onderneming. Hopelijk kunnen andere eigenaren daar de meerwaarde wel van inzien! We twijfelen nog even om de plaatselijke beachbar te benaderen, maar besluiten dat we die voor een andere dag laten liggen. Die avond luisteren we AC/DC en Metallica en laten we alle spanning van ons afglijden. We genieten van een heerlijk wijntje. We gieren van het lachen en voelen ons vrij en gelukkig.

Iets anders wat ons heeft beziggehouden de afgelopen weken..
Wat ik in voorgaande blogs nog niet heb benoemd, is dat ons zonnepaneel er op de heenweg afgevlogen was. Ja echt, hij is er onderweg afgewaaid…(!)

De kit van de Action blijkt niet tegen onze avonturen (maar vooral niet tegen de regen en wind) opgewassen te zijn waardoor we het zonnepaneel ergens in Duitsland zijn kwijtgeraakt. Dus bij deze; Mocht je een zonnepaneel door de ruit hebben gekregen, spijt ons dat ten zeerste.. Na dit verlies te hebben verwerkt, hebben we een nieuw paneel besteld. Deze zou worden bezorgd op de camping. De Chinezen hadden een mooie prijs gemaakt voor de verzending, wat niet helemaal legaal bleek te zijn. Wekenlang hebben we heen-en-weer moeten bellen naar DHL Kroatië om het pakket te vinden en te laten goedkeuren. Daarnaast werd elke stap gecommuniceerd met China. Uiteindelijk hebben we ervoor gekozen om de boel open te gooien en wat meer te betalen. Hierdoor liepen we het risico dat het terug moest worden gestuurd of dat we een boete zouden ontvangen. Geen van beide was het geval en we hebben het pakket alsnog ontvangen. Wat een gaaf cadeau was het om na weken geëmmer het pakker te ontvangen!! Het kitten werd aan mij overgelaten aangezien ik net tussen de trap door pas 😛 We zijn nu onafhankelijk van de stroomvoorziening van de camping! Mochten we willen wildkamperen, hebben we onze eigen stroom. Hierdoor hebben we licht en kunnen we de laptops, telefoons en droneaccu opladen. Daarnaast hebben we een douchezak met 20 liter gekocht waardoor we met zonnig weer binnen no-time warm water hebben. Het lijkt me supergaaf om zo onafhankelijk en vrij te leven! Reizen kost ons op dat moment niets meer! De diesel hier naartoe is al betaald en de boodschappen moeten we thuis ook betalen. Toppp!!

Verder hebben we uiteraard chill gewerkt…Uit eten geweest: Bloemetjes gefotografeerd..

Gewerkt:Rupsen gefotografeerd:

Dit was het nieuws vanuit Punat, Kroatië, door Rutger en Jessica?

27 april tot 13 mei

Donderdag sluiten we de dag af met een duik in de zee. De zee-temperatuur is in 2 dagen met 2 graden gestegen naar 18 graden en dat is de voelen! Het water is heerlijk! Voor het eerst nemen we de actioncam mee om onderwater te filmen. Leuk! Een cool filmpje vereist echter wat filmervaring 😀 Ik geniet van de zoveelste Kefir! Ik ben er aan verslingerd! 

Vrijdag is de wifi dermate slecht, dat we besluiten om ergens een kop koffie te drinken zodat we daar op de wifi kunnen werken. We trekken Krk in en belanden op een heerlijk lounge bank. Het lijkt erop dat er meer zakelijke afspraken worden gedaan. Het doet mij herinneren aan een website die schreef dat in Kroatië de zakelijke overleggen veelal tijdens het eten plaatsvinden. En gelijk hebben ze! Waarom zou je in een saai kantoor vergaderen als het ook in de zon mogelijk is?! We schakelen rustig over in het weekendgevoel met een wijntje naast de laptop. Rutger is bezig met de boekhouding. Ik steek mijn energie in de website voor verkoop van websites e.d. aan toeristische attracties zoals bootverhuur, grotten, restaurants, etc. Wanneer we tijd over hebben, kunnen we met onze flyers gaan werven, maar dan moet de site natuurlijk wel gereed zijn! We genieten van de snelle wifi en werken de hele middag op het zonnige terras. (Je denkt vast; ‘Het is nu wel een keer tijd voor een leuke foto..’ En gelijk heb je! Maar we zijn helaas vele foto’s kwijt doordat de telefoon van Rutger kapot is gegaan..)

Wanneer beide laptops leeg zijn, is het tijd om de benen te strekken. We wandelen langs de haven en laten ons verleiden door een goedkoop restaurant, waar we een heerlijke ‘pljeskavica’ eten; een hamburger die rijkelijk op smaak is gebracht met zo’n vier tenen knoflook. Gelukkig houden we daar wel van!  Dromers zoals we zijn, hebben we het natuurlijk weer over het runnen van een camping. Rutger vertelt me dat de grond in Kroatië erg goedkoop is. Wild van enthousiasme zoeken we thuis (ja, zo noemen we onze caravan tegenwoordig) naar het actuele aanbod van grond. De bedrijfjes moeten nog flink groeien voordat we iets zouden kunnen kopen, maar dromen mag altijd, toch?!

Vervolgens lezen we over de lage lonen en werkloosheid in Kroatië. Veel mensen verdienen zo’n 300 euro per maand, hoewel de kosten in de supermarkt net zo hoog zijn als in Nederland (sinds dat Kroatië zich bij de EU heeft aangesloten). Er is weinig geld beschikbaar voor kinderbijslag en soms ontvangen ouders niets omdat de overheid het gewoon niet heeft. Huizen worden in etappes gebouwd, omdat men geen geld heeft om verder te bouwen. Het opbloeiende toerisme leidt tot een betere economische status en is de grootste inkomstenbron van het land. Geen wonder dat we zo gastvrij worden ontvangen! Mochten we een camping in Kroatië willen beginnen dan is het dus slim om de overige inkomsten vanuit een ander land te verkrijgen.
Al deze informatie bedrukt mijn voorgaande enthousiaste stemming. Het duurt even voordat ik rustig kan slapen. Wat kan een mens zichzelf gek maken, haha!

De volgende ochtend hebben we weekend! Rutger vliegt even met zijn drone en ontmoet de eerste Nederlandse gasten; een gezellig stel dat binnenkort een biertje bij ons komt drinken. We nemen ons een lekker zwemmiddagje voor. Het Baska strand schijnt een mooi toeristisch strand te zijn in het zuiden van Krk. Daarnaast zouden meerdere kleine strandjes moeten zijn, sommige grenzend aan kliffen. We rijden voor het eerst door het midden van het eiland. De natuur is hier prachtig en onbewoond. Het is een mooi gebied om te fietsen of wandelen! We luisteren naar gezellige Indie/Folk muziek en genieten van de zon op onze bol. De wind wappert door mijn haren en het leven is goed!

Eenmaal aangekomen bij het Baska strand, vergeten we al snel ons voornemen om op zoek te gaan naar een van de kleinere strandjes. De zon heeft de auto flink opgewarmd en we verlangen naar een frisse duik! We leggen onze spullen onder een van de rieten parasols en nemen een toevlucht naar het water. OEI! Het water is een stuk kouder dan gisteren in Punat! Met de actioncam op me gericht, laat ik me niet kennen en duik ik het water in.. Brrr..

Na een tijdje went de kou. Rutger vond een frisse duik genoeg waterpret en offert zich op om bij de autosleutel te blijven. Ik zwem een flink stuk langs de kust en terug. Het voelt althans als een flink stuk, maar door de stroming kom ik gestaag verder ? Op de terugweg hoor ik muziek vanaf de andere kant van de baai. We zijn nieuwsgierig naar dit gezellige geluid en kleden ons rap aan. We wandelen door het gezellige dorp met vele souvenirwinkeltjes, kraampjes en restaurants. Op de kade aangekomen zien we waar onze aandacht door werd getrokken; op de pier wordt een podium opgebouwd. Wat een gave plek! Daar zou een dronevideo van moeten worden gemaakt! Na even twijfelen, trekken we de stoute schoenen aan en lopen op de band af. We vragen of ze geïnteresseerd zijn in een dronevideo van hun optreden. De manager bedankt ons voor haar aanbod, maar geeft aan dat ze al een fotograaf etc. hebben en dat het voldoende voor hen is. Ze nodigt ons uit voor het optreden die avond, waar we graag op in gaan.

We proberen in de plaatselijke supermarkt eten te kopen, maar de zaak lijkt te zijn geplunderd. Dan ‘maar’ een pizzaatje eten..

Het optreden op de pier is een waar spektakel! Wat een geluk dat we net vandaag in Baska zijn! De zangeres is bijzonder goed en zingt nationale en internationale nummers. Helaas hadden we voor het geplande zwemdagje enkel de actioncam mee, waar je schijnbaar niet zo’n mooie foto’s mee kan maken.

Via deze link kun je kennismaken met de muziek van Inava Kindl. Het blijkt een bekende Kroatische zangeres te zijn!

Thuis vallen we na de indrukwekkende avond snel in slaap..

Zondag doen we boodschappen en houden we ons bezig met de boekhouding.. De belastingaangifte was ons niet tegengevallen, maar de ondernemingsbelasting is een compleet ander verhaal.. Wat een draak van een taak.. De dag vliegt aan ons voorbij. Onder het motto dat je geen dag moet afsluiten zonder iets leuks te hebben gedaan, eindigen we onze dag in Vrbnik. Herinner je deze plaats nog? Het is het dorp dat op een klif is gevestigd. We waren er met dreigende wolken waardoor het een kort bezoek bleef.

Ditmaal struinen we de vele smalle straatjes af in het donker.  Het dorp heeft een sprookjesachtig karakter; het is een dorp waar ze een film zouden moeten opnemen! De vele smalle, scheve trapjes langs de 1 meter brede straten zijn het gevolg van het ruimtegebrek op de klif. In Vrbnik vindt je ‘s werelds smalste straatje:

 

 

 

Wanneer ik door het oude dorp loop, verbaas ik me erover dat er in dit dorp echt mensen wonen! Het is een plek met historie en al lopende over de gladgeslepen stenen, waan ik me in de middeleeuwen. De mini-voordeurtjes en tunneltjes waar zelfs ik (1,67 m) mijn hoofd aan kan stoten, stammen uit een tijd dat de mensen niet zo lang werden. De tralies voor de ramen weerspiegelen het gevaar dat vroeger op de loer lag. Ondanks dat Kroatië voor ons gevoel een veilig land is, kun je de angst opmerken die mensen vroeger in deze steegjes moeten hebben gevoeld.

We drinken een kop koffie (foto rechts) bij een restaurantje in een ‘donders-oud’ pandje. We zitten op een muurtje waar eeuwen geleden ook mensen op hebben uitgerust.

Nadat het zo’n 1,5 week rond de 26 tot 31 graden is geweest, is het maandag 21 graden en grijs weer. Een mooie dag om de caravan eens goed op te ruimen! Er ontstaat zo snel een bende in zo’n kleine ruimte! Gelukkig is het ook snel opgeruimd ?. Vervolgens werk ik aan de blog en Rutger voor klanten.

Maandag hebben we weer bijzonder slecht internet en de druk van de aangifte van inkomstenbelasting drijft ons ertoe dat we opzoek gaan naar wifi. We protesteren om telkens ergens koffie te gaan drinken om ons werk uit te voeren, dus werken we vandaag vanuit een minder mooi kantoor dan gewoonlijk, namelijk op de stoeprand bij de plaatselijke supermarkt. Het zonnetje maakt een hoop goed, maar we zijn toch blij wanneer het erop zit. We zullen moeten inzien dat werken zonder hernia of overige kosten er vandaag niet in zit.. Die avond is de opening van een Beachbar 5 minuten bij ons vandaan. De eigenaar van de camping attendeerde ons op dit feestje met leuke muziek en gratis hapjes en drankjes. Tijdens het omkleden, zoeken we de dj op die op deze avond aanwezig zal zijn. Er klinkt pijnlijke (, het leek versneld afgespeelde elektrische) muziek uit de bokjes van mijn laptop. We zijn echter vastbesloten om te gaan en bereiden ons voor op een vreemde avond. Bij aankomst is het feestje al in volle gang. Iedereen lijkt elkaar te kennen, want we zijn duidelijk ‘de nieuwelingen’ en wanneer we in het Engels bestellen; ‘de toeristen’. De muziek valt alles mee! Schijnbaar hadden we een andere DJ op youtube gevonden, want het is heerlijke clubmuziek!  We genieten en nemen onze ruimte op de dansvloer in. De gratis hapjes en drankjes hebben we niet gezien, maar desalniettemin is het een heerlijke avond!

Dinsdag is het bewolkt; het weer, maar ook onze gemoedstoestand. Het dansen en nachtbraken heeft ons veel energie gekost, waardoor we vandaag sloom zijn. We proberen boodschappen te doen, maar het blijkt een nationale feestdag te zijn, waardoor veel winkels gesloten zijn. We kunnen nog snel een brood bij de ‘Konzum’ meepikken, waarna ik Rutger overhaal om te gaan touren over het eiland. We rijden richting het Noordoosten; daar waar je kunt badderen in de helende modder. We rijden over heuvelige wegen  met vele bochten. Aangezien we dachten dat dit het droge deel van het eiland zou zijn, verbazen we ons over al het groen langs de kant van de weg. De olijfbomen ruilen zich in voor grotere groene bomen en struikgewassen. Je kunt hier hele stukken rijden zonder woonhuizen o.i.d. tegen te komen. Het geslinger over deze wegen (zonder files, drempels, stoplichten of andere poespas) doet ons goed. We rijden door wat kleine dorpjes en wassen onze auto die al meer dan een week beige lijkt door de zware storm van laatst. Tevreden rijden we terug naar huis; de wolken zijn verdwenen (,althans in ons hoofd). Een overheerlijke pasta ( zo smaakte hij op dat moment ? een simpele pot Bolognese saus lijkt al snel een delicatesse wanneer je echt honger hebt) laat zelfs het zonnetje doorschijnen.

De dag erop zitten we er weer goed in! Woensdag wordt onze eerste echte werkdag deze week! De camping eigenaar zet ons die middag aan het denken. Hij stelt ons een jaarplek voor in ruil voor een mooie prijs. Het is het overwegen waard; gegarandeerd de hele zomer werken in de zon. Het ‘tour-avontuur’ zouden we echter moeten opgeven. Over één ding zijn we het in ieder geval eens; Dat mag niet gebeuren! Een andere mogelijkheid is dat we het als back-up gebruiken tijdens onze avonturen. Mocht het niet lukken om in het zuiden van Kroatië nieuwe klanten te werven, dan hebben we altijd een plek om terug te komen. We willen echter niet betalen voor maanden dat we er niet zijn, dus denken na over een creatieve oplossing. Mogelijk kunnen we het contract met maanden verlengen, als we deze zomer een aantal maanden onder de pannen zijn bij andere campings. We spelen wat met de ideeën en pakken ons werk weer op.

Ook donderdag werken we en eindigen we onze dag in de supermarkt. We gaan vaak naar de supermarkt, aangezien we dan vers brood hebben (broden zoals in Nederland zijn hier niet te koop, enkel zoet brood, roggebrood of vers brood dat niet lang houdbaar is). Daarnaast kunnen we de koelkast van de caravan alleen aandoen met zonnig weer, omdat de zonnepanelen van de camping het anders niet trekken. We moeten dus bijna dagelijks vers vlees en dergelijke halen. Tijdens dat we in de Lidl opzoek zijn naar crème fraise, breekt buiten het onweer los! KLABAM!! Het onweer en de regen maken zoveel lawaai dat ik Rutger op vier dozen afstand niet kan verstaan. Ondertussen heb ik onweer gekoppeld aan angst voor de fragiele caravan, maar ik probeer daar niet aan te denken. Met natte schoenen bereiken we de auto die op 10 meter van de ingang geparkeerd staat. We rijden naar onze Nederlandse buren op de camping die vannacht, ipv hun tentje, in een glampingtent overnachten. Ze hadden gevraagd of wij een van hun overgebleven worstjes wilden hebben. En dat willen we natuurlijk wel! We nemen meteen wat biertjes mee en voor we het weten is het al 23:00. Wat heerlijk om even te socializen! Willemijn en Lennart houden ook van avontuur en kunnen vol enthousiasme vertellen over hun reizen, met name op de fiets. Zo onsportief als we zijn, zo worden we bijna overtuigd om te gaan fietsen!

Vrijdagochtend komen Willemijn en Lennard nog even op de koffie en kletsen we nog even verder. Daarna beginnen ze aan hun reis richting Nederland. 

Na wat te hebben gewerkt, wandelen we richting Punat. De campingeigenaar stopt even met zijn auto en vraagt of we mee willen rijden, maar het wandelen was juist het doel van de activiteit. De campingeigenaar lijkt deze keuze niet helemaal te begrijpen. We genieten van het fijne weer; niet al te warm, een zonnetje en af en toe een briesje. Niet te warm en niet te koud. Na even te hebben gewandeld neemt Rutger de rugzak over, wat een onverwachte orthopedische uitwerking blijkt te hebben. Zijn schouders worden in juiste positie getrokken en daardoor loopt hij ineens mooi rechtop! De combinatie tussen het heerlijke weer, de spanning die hij loslaat in zijn schoudergebied en wellicht de gezellige, ontspannen sfeer, zorgen ervoor dat Rutger ‘land’. Hij voelt zich ineens ontspannen en vrij, meer dan dat hij tot nu toe had ervaren op deze reis! We genieten samen volop! Na onze wandeling kook ik een lekkere maaltijd en mediteert Rutger in de laatste strepen zon.

Zaterdag starten we de dag met meditatie waarbij ik een heerlijke ervaring opdoe. Intens gelukkig start ik mijn dag! We gaan vandaag naar Rijeka; een grote stad aan het vaste land. We zijn van plan een SIM-kaart met internetbundel te kopen zodat we niet langer afhankelijk zijn van de slechte wifi op de camping. Die middag is het bewolkt en klam. Nadat we de auto hebben geparkeerd, lopen we in één streep richting de Tele2 alsof we bekend zijn in het 6 verdiepingen hoge winkelcentrum. Verbijsterd over de snelheid van deze aankoop staan we voor de Tele2. We nemen ons voor om Rijeka verder te verkennen en wandelen richting centrum. We hebben het weer vanmorgen allebei onderschat, want we lopen nu in onze trui in het broeierige weer. Plakkerig wandelen we door wijken met betonnen flats uit de jaren 1950, afgewisseld met zwartgeblakerde, imposante villa’s uit de jaren 1850 waar al jarenlang geen onderhoud aan is gedaan. We kunnen moeilijk inschatten wat voor een wijk het is, maar het maakt ons extra alert op onze tas en broekzakken. Alhoewel ik niet in deze buurt zou willen wonen, ben ik wel jaloers op het prachtige uitzicht op zee.

Na een half uur wandelen is mijn verwachting van de stad, afgezien van de ligging aan zee, niet bijzonder hoog. Aan het eind van de lange straat, komen we terecht op een goed onderhouden plein. We doorkruizen het terras van een hippe koffiebar en wandelen over een bloemenmarkt. Zo arm als veel Kroaten zijn en zo weinig zorg ze aan het onderhoud van hun huis dragen, zo groot is het interesse in de natuur en bloemen. Ik merk dat er in Kroatië echt sprake is van een ‘buiten-cultuur’. We absorberen de atmosfeer van de stad, terwijl onze truien geen absorptie meer aankunnen. Totaal oververhit gaan we opzoek naar een goedkoop hemdje. De New Yorker blijkt de uitkomst. We komen met zomerkleding de winkel uitlopen, zoals een kledingwissel in GTA (een game).

We vervolgen onze weg door de stad. Het valt me op dat de lage inkomsten en hoge werkloosheid, waarover ik op het internet had gelezen, hier pas echt aan de mensen af te lezen is. Velen lopen met de ziel onder de arm en er lijkt geen energie aanwezig te zijn om zo vriendelijk te zijn als dat we eerder bij Kroaten hadden opgemerkt. We lopen langs jonglerende zigeuners en besluiten wat te eten bij de Mac Donalds. We ontvangen een berichtje van mijn vader dat hun vlucht naar Kroatië is geboekt! 10 Juli zullen ze in Split landen om ons een bezoek te brengen en te genieten van het mooie land. Super leuk!! We weten nog niet waar wij dan zullen uithangen, maar Split ligt redelijk centraal dus we pikken ze wel op. Ondertussen dat we hierover nadenken probeert een van de zigeuners een lunch samen te stellen uit de restjes in de vuilnisbak. De armoede dat dit straatbeeld uitstraalt, raakt ons diep. Na de frietjes besluiten we dat we genoeg hebben gezien voor vandaag. De weg terug naar de auto vergaat me prima nu ik mijn warmte kwijt kan! Terug bij onze caravan ervaar ik een veilig thuisgevoel; een heerlijke plek om de ervaringen van vandaag een plekje te geven. Mijn leven voelt bevoorrecht.

Zondag slapen we uit en proberen we ons te herinneren wat er de afgelopen week allemaal gebeurd is. Ik heb namelijk al een week niet meer aan de blog gewerkt.. Rutger probeert tevergeefs de nieuwe SIM-kaart te activeren. Het is een hangdag en we komen tot weinig. We doen boodschappen en aangezien onze gasflesjes bijna op zijn, lijkt het ons een goed idee om te koken in de gemeenschappelijke buitenkeuken. We hebben alle spullen naar beneden gesjouwd, wanneer we er achter komen dat het gas in de keuken op is. De weg is vandaag geasfalteerd, waardoor we de spullen weer naar boven moeten sjouwen (ipv met de auto). Eenmaal aan het koken, komt de hond van nieuwe campinggasten ons gedag zeggen. Deze vriendelijkheid heeft helaas meer met ons vlees te maken dan met onze sprankelende persoonlijkheden. Hij blijft in de buurt en is niet weg te sturen. We verkassen het eten naar de caravan waar we in rust kunnen eten. Soms heb je zo’n dag dat alles teveel energie kost en dit is er zo een..

Maandag komen we erachter dat we geen water hebben. Deze camping heeft dus alleen beneden bij de receptie 1 warme douche (mits je de boiler van te voren aanzet), beperkte stroom (de koelkast durven we alleen op hete, zonnige dagen aan te doen), geen wifi, geen gas in de keuken en nu ook geen water. Het zet ons weer eens aan het denken over het voorstel voor een jaarcontract.. De campingeigenaar vertelt ons dat een van de gasten de hele nacht de kraan open heeft gezet, waardoor het water op is. Wij kennen dat niet eens; dat het water ‘op’ kan zijn. Tenzij je de rekeningen niet betaald. Een uur later komt er een grote vrachtwagen de berg oprijden die het water aanvult waardoor we weer kunnen douchen, etc. We zijn ons nu bewuster van ons water gebruik en het feit dat we überhaupt (koud) water hebben! Het is een kostbare voorziening voor deze camping!

Rutger buigt zich nogmaals over de SIM-kaart en krijgt hem uiteindelijk aan de praat. Hij vertelt wat het probleem nu was en het blijkt iets met ‘proxies’ te zijn. Ik neem genoegen met dat antwoord en ben vooral blij dat ik zo’n techneut mee heb.  Sinds een week schrijf ik weer aan de blog. Ik mediteer en Rutger vliegt met de drone. Wegens het geluid blijkt dit in theorie een betere combinatie dan in de praktijk.

Rond 1700 gaan we naar het strand van Punat waar ik verder lees in een volgend boek; ‘De kracht van het nu’. Even een leuke verzameling strandfoto’s van de afgelopen tijd:

We hebben de afgelopen week weinig echte werkdagen gehad en we nemen ons voor om morgen eens flink te gaan knallen!

De volgende dag starten we op met de zonnegroet. Het is een tijd geleden dat ik deze yoga-oefeningen heb gedaan, maar gelukkig weet Rutger me goed te begeleiden (aangezien hij een yogaopleiding heeft gevolgd). Vlak voor we in ‘de hond’ willen gaan staan, komt de campingeigenaar langs die graag een lift had willen hebben naar de receptie. Hij voelt aan dat het helaas niet zo goed uit komt.

Na de yoga pakken we onze spullen en landen we neer op de meest ideale werkplek tot nu toe: foto werkplek punat

Wat is het lekker werken hier! Heerlijk in de schaduw met af en toe een briesje. Perfect! We eten een tonijnwrap en voelen ons de koning te rijk!

De week erop werken we wederom op die heerlijke werkplek aan het water. Ook vinden we een heerlijke plek aan de overkant van het water waar we vanuit onze hangmatjes kunnen werken.We genieten, werken, lezen, zwemmen en doen aan yoga. In het weekend zit Rutger niets vermoedend te werken in de caravan wanneer hij ineens geratel hoort! Zijn ogen volgen het geluid en daar ziet hij een slang onder de caravan doorkruipen!! We maken snel een foto van het imposante beest van ruim een meter lang en minstens 10 cm doorsnede. Die middag hangen we iets minder ontspannen in onze hangmatjes..

Zondagavond begint het flink te onweren en regent het de hele nacht. De volgende dag regent het nog steeds. Gelukkig hebben de laptops volle accu’s dus we kunnen wel aan de slag. Rutger leest de blog na en geeft aan dat het lange verhalen zijn zonder grote avonturen. Na de eerste weken hebben we een relaxte tijd achter de rug en dagelijkse blogs zijn wat overbodig geworden. Ik neem me daarom voor om kortere blogs te gaan schrijven. De spannende verhalen houd ik jullie tegoed voor wanneer we weer verder trekken! ?

 

 

Het verlaten Haludovo Palace Hotel

 

Bob Guccione

Het Haludovo Palace Hotel opende zijn deuren in 1972. Het was de meest luxueuze en ambitieuze accommodatie in alle socialistische landen. De ondernemer van het project was Bob Guccione; de grondlegger van het erotische tijdsschrift The Penthouse.

Een jaar na de opening investeerde hij 45 miljoen dollar in het hotel en breidde het uit met het Penthouse Adriatic Club Casino. Toeristen konden genieten van sauna’s, cocktailbars, tennisbanen, bowlingbanen, extravagante zwembaden, de culinaire keuken en het voortdurend entertainment. Gedurende de maanden na de opening werd er elke avond zo’n 100 kilo kreeft en 5 kilo kaviaar gegeten. Guccione liet ‘penthouse pets’ overkomen uit Amerika; sexy geklede dames die als croupiers dienden in het casino.

 'Penthouse pets'‘Penthouse pets’

Door middel van blitse toeristische attracties, hoopte hij dat duizenden welvarende Amerikaanse en Britse zakenmensen naar zijn casino in Krk zouden reizen om hun geld te spenderen aan Joegoslavië. Terwijl Joegoslavië onder de “welwillende dictator” Josip Broz Tito een zeer beperkte en gereguleerde samenleving zou zijn, kregen buitenlandse toeristen vrije toegang om te gokken in het casino. Atleten, acteurs, hoogwaardigheidsbekleders en leiders van over de hele wereld brachten tijd door in het paleis van Haludovo. Zelfs Saddam Hussein en Olof Palme (zweedse premier) waren van de partij!

Faillissement en verandering van de wet leidde ertoe dat Guccione niet langer eigenaar was van het hotel. De volgende 20 jaar bleef het hotel geopend, maar toen in de jaren 1990 de oorlog uitbrak in Joegoslavië, werd de regio minder aantrekkelijk voor buitenlandse toeristen. Tijdens de oorlog werd het leegstaande hotel een vluchtelingenopvang. Tegen de tijd dat Kroatië zijn onafhankelijkheid kreeg, was het hotel al jaren verlaten en verkeerde het in verval. Er werden pogingen gedaan om de krakers het pand te laten verlaten, maar velen wilden niet weg en ontnamen kopere bedrading, pijpleidingen, radiatoren, etc.. Ook apparaten, fonteinen, telefoons en de meeste meubels werden door de vluchtelingen meegenomen.

Vandaag de dag is het hotel een tijdcapsule die een van de vreemdste tijdperken (en plaatsen) uit de geschiedenis van het toerisme vertegenwoordigt. Het hotel is jarenlang verwaarloost en toegetakeld door krakers, maar dat lijkt voor mij onvoldoende uitleg voor de dusdanige slechte staat waar het gebouw in verkeerd. Het lijkt alsof er explosies en andere gruwelijkheden hebben plaatsgevonden, maar hier wordt niets over geschreven. Voor mij blijft het een verhaal met een open einde..

Zin in een duik terug in de tijd? Onderstaande video laat een interview in het jaar 1972 zien met o.a. Bob Guccione en enkele ‘Penthouse Pets’. Het interview is opgenomen in het Haludovo Palace hotel. 

Reacties zijn hieronder welkom!

Bronnen:
atlasobscura.com/places/abandoned-haludovo-palace-hotel
sometimes-interesting.com/2016/04/14/penthouse-adriatic-club-at-the-haludovo-palace-hotel/
facebook.com/BBCArchive/videos/425976144442088/